(Aktualizacja: SIERPIEŃ 2017)

 

Julian Tuwim

 

***


Zacisnąć pięści, zacisnąć zęby,

Spod bruzdy gniewu patrzeć w świat,

Iść pod wysoki, szumny wiatr,

Bijący w twarz, tłukący w świat,

Jak rebeliantów twarde bębny.

 

Oto samotnych prosta droga:

Wielki, przeciągły wichru huk,

Groźny, szumiący w wichrze Bóg

I burza w chmurach - Jego pięść złowroga.

 

I ja i On w odwiecznej męce

Miłością rozsadzamy świat,

W niebie szaleją mściwe ręce

I Jego oczu gwiezdny grad.

 

A jeśli grom - to On, to On

Na dół płonącą runął głową!

A jeśli krzyk - to ja, to ja:

Ludzkiego buntu boże słowo!